Σάββατο, 27 Ιουνίου 2009

Μελίνα Μερκούρη



Μελίνα Μερκούρη

Η Μελίνα Μερκούρη (Μαρία Αμαλία Μερκούρη) (Αθήνα, 18 Οκτωβρίου 1920 – Νέα Υόρκη, 6 Μαρτίου 1994) ήταν ελληνίδα ηθοποιός και πολιτικός. Χαρακτηρίστηκε, εύστοχα, η Τελευταία Ελληνίδα Θεά. Καταγόταν από σπουδαία οικογένεια πολιτικών. Μεγάλη ηθοποιός βραβευμένη με διεθνή βραβεία και παγκόσμιας ακτινοβολίας προσωπικότητα διετέλεσε υπουργός Πολιτισμού όλων των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ (όπως τόνισε και ο Ανδρέας Παπανδρέου "άντεξε" και στους 16 ανασχηματισμούς κυβέρνησης που έκανε), από το 1981-1989 και 1993-1994. Ο παππούς της, Σπυρίδων Μερκούρης, είχε διατελέσει για πολλά χρόνια δήμαρχος Αθηναίων και ο πατέρας της, Σταμάτης Μερκούρης χρημάτισε βουλευτής.


Το Σεπτέμβρη του 1938 γίνεται δεκτή στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου με συμμαθητές μεταξύ άλλων, τη Δέσπω Διαμαντίδου, την Αλέκα Παΐζη, τον Ανδρέα Φιλλιπίδη, τον Αλέξη Δαμιανό κλπ. Το χειμώνα του 1939 παντρεύεται το Παναγή Χαροκόπο. Πρωτοεμφανίζεται στη θεατρική σκηνή το 1944 στο Θέατρο Βρετάνια με το θίασο του Γιώργου Παππά και Αντώνη Γιαννίδη, με το έργο του Αλέξη Σολομού "Το μονοπάτι της Λευτεριάς" και ακολουθεί το έργο του Laszlo Bus-Fekete "H κόμισσα και ο καμαριέρης". Ακολουθούν: 1945-1946 "Μις Μπα", "Θα σε παντρευτώ Τέρας", "Το Πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα", "Πωλείται Κέφι", "Η Μπόρα Πέρασε", "Επικίνδυνη Στροφή", "Ο Άνθρωπος και τα Όπλα", "Φαύλος Κύκλος", "Της Νύχτας τα Καμώματα", "Ένας Φίλος θα ‘ρθει απόψε" 1946 "Τρισεύγενη", "Ανατολικά του Σουέζ", "Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ", "Δεν θα τα πάρεις μαζί σου", 1947 "Άνθρωπος και Υπεράνθρωπος", "Γαμήλιο Εμβατήριο", "Ο Βασιλικός", "Το τραγούδι της Κούνιας", 1949 "Λεωφορείον ο Πόθος" που αποτέλεσε μια από τις παραστάσεις σταθμούς στην καριέρα της ( παράσταση για την οποία γράφτηκε το τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι "Χάρτινο το Φεγγαράκι") καθώς το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν για τους ηθοποιούς του Εθνικού ήταν "απαγορευμένο", "Το μικρό Καλύβι","Το χαμόγελο της Τζοκόντας","Ο Θάνατος του Εμποράκου", "Bolero", 1950 "Άννα Δουκάτσα", "Η Άννα των Χιλίων Ημερών" ( Ιστορική παράσταση που σκηνοθέτησε ο Δημήτρης Μυράτ και έπαιζαν μεταξύ άλλων η Μελίνα Μερκούρη, η Ειρήνη Παππά, η Άννα Συνοδινού, η Νίτσα Τσαγανέα, ο Χρήστος Τσαγανέας, ο Δημήτρης Μυράτ, ο Τίτος Βανδής, ο Ντίνος Ηλιόπουλος, ο Μίμης Φωτόπουλος, η Βούλα Ζουμουλάκη κλπ), 1951 "Το Επάγγελμα της Κυρίας Ουόρεν", "Η Μεγάλη Παρένθεση".

Από το 1951 αρχίζει να πρωταγωνιστεί παράλληλα και στην Γαλλική θεατρική σκηνή, όπου έγινε μούσα ενός από τους μεγαλύτερους θεατρικούς συγγραφείς, του Μαρσέλ Ασάρ. Συνεχίζει την παράλληλη πορεία της και στις δύο σκηνές. Την αθηναϊκή και την παριζιάνικη σκηνή. Το 1960 παίζει με το θέατρο Τέχνης το "Γλυκό Πουλί της Νιότης" με τον πρωτοεμφανιζόμενο τότε Γιάννη Φέρτη. Επόμενος σημαντικός σταθμός στην θεατρική της καριέρα είναι το "Illya Darling" που ανεβάζει, με προπωλημένα όλα τα εισιτήρια των παραστάσεων και με συμπρωταγωνιστή τον Νίκο Κούρκουλο, στο Broadway στην Αμερική, ενώ είχε ήδη κάνει περιοδεία σε ολόκληρες της Ηνωμένες Πολιτείες. Το έργο είναι η θεατρική διασκευή του κινηματογραφικού έργου "Never on Sunday" που της είχε χαρίσει παγκόσμια αναγνώριση. Κατά τα έτη 1967-1974, τα χρόνια της δικτατορίας, από τη στιγμή που τελείωσε τις παραστάσεις του "Illya Darling" έπαιξε μόνο την Λυσιστράτη το 1972.

Το 1975 και ενώ έχει επιστρέψει στην Ελλάδα, ανεβάζει στο θέατρο Κάππα με τον Νίκο Κούρκουλο την "Όπερα της πεντάρας", το 1976 την "Μήδεια" με το Κ.Θ.Β.Ε., ενώ το 1978 το "Συντροφιά με το Μπρεχτ" από το Ελληνικό θέατρο του Μάνου Κατράκη, παράσταση για την οποία γράφτηκε από το Θάνο Μικρούτσικο το "Άννα μην κλαις" για να τραγουδηθεί από τη Μελίνα Μερκούρη και τον Γιάννη Κούτρα. Τέλος το 1980 ξανανέβασε το "Γλυκό πουλί της Νιότης" με τον Γιάννη Φέρτη και έκλεισε ουσιαστικά την θεατρική της καριέρα με το "Ορέστεια" στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου από το Θέατρο Τέχνης. Το 1992 κάνει μια τελευταία, έκτακτη, εμφάνιση στην όπερα Πυλάδης, σε βιντεοσκοπημένη σκηνή, στο ρόλο της Κλυταιμνήστρας, που παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
Κινηματογράφος

Αρκετά σημαντική ήταν και η πορεία της στον διεθνή και ελληνικό κινηματογράφο. Της χάρισε αρκετά βραβεία με κορυφαίο το βραβείο πρώτης γυναικείας ερμηνείας του Φεστιβάλ των Καννών και επίσης μία υποψηφιότητα για Όσκαρ γιά το Ποτέ την Κυριακή (Never on Sunday) το οποίο έχασε απ'την Ελίζαμπεθ Τέιλορ το 1960.
Η Μελίνα Μερκούρη στην ταινία Ποτέ την Κυριακή
Το κινηματογραφικό της ντεμπούτο έγινε με ένα θεατρικό έργο που είχε γραφτεί από τον Ιάκωβο Καμπανέλλη ειδικά για τη Μελίνα Μερκούρη, το "Στέλλα με τα κόκκινα γάντια", που στην ταινία είχε τον τίτλο "Στέλλα" (1955). Η ταινία αυτή ήταν η μόνη που έκανε η Μελίνα Μερκούρη με ελληνική παραγωγή(Καραγιάννης Καρατζόπουλος).

Φιλμογραφία

* 1956 - Συνεργάζεται με το μεγάλο έρωτα της ζωής της τοv Ζιλ Ντασέν και γυρίζουν την ταινία "Ο Χριστός ξανασταυρώνεται" βασισμένη στο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη
* 1957 Γίνεται μαυρομάλλα για το ρόλο της "Η Τσιγγάνα και ο Τζέντελμαν"
* 1958 Κάνει ταινία το μυθιστόρημα του Ρότζερ Βάιλαντ, "Ο νόμος"
* 1958-1960 Γυρίζει το "Ποτέ την Κυριακή" που την κάνει διάσημη σε όλη την υφήλιο, ταινία η οποία βραβεύτηκε με Όσκαρ Καλύτερου Τραγουδιού (ήταν υποψήφια για άλλα τέσσερα Όσκαρ). Η ταινία της χάρισε αρκετές σημαντικές διακρίσεις και παγκόσμια αναγνώριση, όπως το βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου στις Κάννες, η υποψηφιότητα για Όσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου κλπ
* 1960 Το "Ζήτω ο έρωτας"
* 1961 "Η Δευτέρα παρουσία", και "Η Φαίδρα" με τον Άντονι Πέρκινς και μουσική του Μίκη Θεοδωράκη
* 1963 "Οι Νικητές"
* 1964 "Τοπ Καπί" με τον Πίτερ Ουστίνοφ
* 1965 "Μηχανικά Πιάνα"
* 1966 "Κάποιος μπορούσε να πεθάνει", "10:30 Ένα Καλοκαιρινό Βράδυ" με τη Ρόμι Σνάϊντερ
* 1969 "Σικάγο"
* 1970 "Υπόσχεση την Αυγή",
* 1973 "Η Δοκιμή" ντοκιμαντέρ για το Πολυτεχνείο και τα βασανιστήρια της Χούντας με Σερ Λόρενς Ολίβιε, Μίκη Θεωδωράκη, Γιάννη Μαρκόπουλο κα.
* 1974 "Μία φορά δεν είναι αρκετό"
* 1976 "Άσχημες συνήθειες" και
* 1978 "Κραυγή Γυναικών", με την Έλεν Μπέρστιν.

Ερμηνεύτρια

Παράλληλα είχε σπουδαία πορεία στη δισκογραφία καθώς έχουν κυκλοφορήσει πάνω από δεκαπέντε δίσκοι της, πέρα από soundtrack ταινιών και θεατρικών παραστάσεων. Έχει τραγουδήσει μεγάλους Έλληνες συνθέτες, Μάνο Χατζιδάκι (με τον οποίο τους συνέδεε προσωπική φιλία), Μίκη Θεοδωράκη, Σταύρο Ξαρχάκο, Γιάννη Μαρκόπουλο, Βασίλη Τσιτσάνη αλλά και κορυφαία ερμηνεία μουσικών έργων των Κurt Weill & Bertolt Brecht. Εμφανίσεις έκανε και στην τηλεόραση, σε σειρά ντοκυμαντέρ του BBC σε επεισόδιο με τίτλο "Η Ελλάδα της Μελίνας", από όπου και ο ομώνυμος δίσκος του Σταύρου Ξαρχάκου, όπως και σε σήριαλ και εκπομπές στη Γαλλική και τη Γερμανική τηλεόραση. Επίσης έγραψε και ένα βιογραφικό βιβλίο με τίτλο "Γεννήθηκα Ελληνίδα", του οποίου τα έσοδα από τις πωλήσεις διατέθκαν για τον αντιδικτατορικό αγώνα( Το αντίτυπό του στα ελληνικά δεν είναι νόμιμο). Ο τίτλος του βιβλίου της είναι η απάντηση που έδωσε στους δημοσιογράφους όταν της ζήτησαν να κάνει μία δήλωση για την αφαίρεση της υπηκοότητάς της από τους συνταγματάρχες: "Γεννήθηκα Ελληνίδα και θα πεθάνω Ελληνίδα"

Πολιτική σταδιοδρομία

Στο καιρό της επταετίας πολέμησε σφοδρά τη Χούντα, χρησιμοποιώντας τη φήμη και τη λάμψη που είχε με αποτέλεσμα να της αφαιρεθεί η ελληνική υπηκοότητα. Έδωσε αρκετές συναυλίες και διοργάνωσε αρκετά μεγάλο αριθμό πορειών αντιδικτατορικού χαρακτήρα. Επεδίωξε και συναντήθηκε με πολιτικούς αλλά και με πνευματικές προσωπικότητες παγκοσμίου κύρους με σκοπό να τους ευαισθητοποίησει ενάντια στη χούντα. Κατά την διάρκεια των αγώνων της έγινε θύμα απόπειρων δολοφονίας της, με μία από αυτές παραλίγο να της στερήσει τη ζωή.

Με την πτώση της χούντας επιστρέφει στην Ελλάδα όπου και εγκαθίστανται μόνιμα πια και συνεργαζόμενη με στελέχη της αντιστασιακής οργάνωσης Π.Α.Κ. και τον Ανδρέα Παπανδρέου ιδρύουν το Πανελλήνιον Σοσιαλιστικόν Κίνημα αργότερα [Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα]. Κατεβαίνει υποψήφια στη Β` Πειραιά το 1974 αλλά δεν καταφέρνει να εκλεγεί βουλευτής, πράγμα το οποίο επιτυγχάνει το 1977. Διετέλεσε υπουργός Πολιτισμού το 1981-1989 και 1993-1994, θέση η οποία της έδωσε το έναυσμα για να ξεκινήσει εκστρατεία για την επιστροφή των κλεμμένων μαρμάρων της Ακρόπολης από τον Λόρδο Έλγιν, τα οποία βρίσκονται στις προθήκες του Βρετανικού Μουσείου, να δημιουργήσει το θεσμό των δημοτικών περιφερειακών θεάτρων (γνωστά ως ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.) με σκοπό την πολιτιστική ανάπτυξη της ελληνικής περιφέρειας αλλά και τον θεσμό των πολιτιστικών πρωτευουσών της Ευρώπης, με πρώτη την Αθήνα το 1985. Στη δεύτερη θητεία της δίνει μεγάλη σημασία στην εισαγωγή του πολιτισμού και της θεατρικής αγωγής στα σχολεία αλλά καταβεβλημένη από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο άφησε την τελευταία της πνοή στο νοσοκομείο Memorial της Νέας Υόρκης, την Κυριακή 6 Μαρτίου του 1994. Η σορός της έφτασε στην Ελλάδα στις 8 Μαρτίου του 1994 και τέθηκε σε διήμερο λαικό προσκύνημα στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης Αθηνών, ενώ ταυτόχρονα κηρύχθηκε τριήμερο εθνικό πένθος. Την Πέμπτη 10 Μαρτίου του 1994 ψάλλεται η νεκρώσιμος ακολουθία στον Καθεδρικό Ναό Αθηνών και αμέσως μετά εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι τη συνοδεύουν ως το Α' Νεκροταφείο Αθηνών όπου είναι η πρώτη Ελληνίδα που κηδεύεται με τιμές αρχηγού κράτους και ενταφιάζεται σε οικογενειακό τάφο.



Ο θάνατός της προκάλεσε εκδηλώσεις συγκίνησης σε όλο τον κόσμο. Πολλοί πολιτικοί ηγέτες στέλνουν συλλυπητήρια μηνύματα στην οικογένειά της και στην Ελλάδα. Την ώρα της κηδείας της τα θέατρα και τα μαγαζιά στο Broadway παραμένουν κλειστά ενώ η έκτη Μαρτίου, ημερομηνία θανάτου της, έχει ορισθεί από την UNESCO ως παγκόσμια μέρα πολιτισμού κατά την οποία δίνεται το βραβείο «Μελίνα Μερκούρη» ως βραβείο πολιτιστικής προσφοράς. Βραβείο "Μελίνα Μερκούρη" υπάρχει και στην Ελλάδα από το 2006 και δίνεται μαζί με το βραβείο "Δημήτρης Χορν", σε νέους και νέες Έλληνες και Ελληνίδες ηθοποιούς, αντίστοιχα. Η πρώτη που βραβεύτηκε ήταν η κ. Εύη Σαουλίδου Επίσης έχει ιδρυθεί, σύμφωνα με επιθυμία της, από το σύζυγό της Ζιλ Ντασέν, αλλά και συμμετοχή προσωπικοτήτων παγκόσμιας ακτινοβολίας όπως ο νομπελίστας ποιητής Οδυσσέας Ελύτης, ο Γάλλος πολιτικός Ζανγκ Λανκγ κλπ,Το Πολιτιστικό Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη το οποίο έχει ως στόχο την επιστροφή των κλαπέντων μαρμάρων της Ακρόπολης.

Σάββατο, 23 Μαΐου 2009

Δημήτρης Χορν




Δημήτρης Χορν















Ο Δημήτρης Χορν (9 Μαρτίου 1921 - 16 Ιανουαρίου 1998) (το πλήρες όνομα του ήταν Δημήτριος - Ελευθέριος Χορν ) ήταν Έλληνας ηθοποιός.
Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Μάρτιο του 1921 σε ξενοδοχείο της οδού Σταδίου στο κέντρο της Αθήνας. Πατέρας του ήταν ο γνωστός στρατιωτικός και θεατρικός συγγραφέα Παντελής Χορν. Νονά του η μεγάλη ηθοποιός Κυβέλη. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1940. Είχε πρωταγωνιστήσει σε δεκάδες θεατρικά έργα. Έκανε το ντεμπούτο του το 1940 στην οπερέτα του Στράους "Η Νυχτερίδα". Αμέσως μετά εμφανίστηκε στο "Θέατρο Ρεξ" της Μαρίκας Κοτοπούλη σε πρωταγωνιστικούς ρόλους. Ανάμεσα σ΄ αυτά "Δωδεκάτη νύκτα", "Ριχάρδος Β'", "Ριχάρδος Γ'", "Άμλετ", "Τίμων ο Αθηναίος" (Σαίξπηρ), "Ημερολόγιο ενός τρελού" (Γκόγκολ), "Ιβάνωφ" (Τσέχωφ), "Ερρίκος Δ'" (Πιραντέλο).
Το 1943 - 1944 συμμετείχε στο θίασο Κατερίνας. Το 1944 συγκρότησε δικό του θίασο με τη Μαίρη Αρώνη και αργότερα με τη Βάσω Μανωλίδου. Το 1945 συνεργάστηκε με το θίασο Μελίνας Μερκούρη και Νίκου Χατζίσκου. Από το 1946 έως το 1950 επέστρεψε στο Εθνικό Θεάτρο. Το 1951 μετέβη στην Αμερική και Αγγλία, όπου και παρέμεινε επί διετία παρακολουθώντας την εξέλιξη του θεάτρου.
Από το 1953 που επέστρεψε μέχρι το 1959 συγκρότησε μαζί με την Έλλη Λαμπέτη και τον Γιώργο Παππά δικό τους θίασο και ανεβάζουν έργα όπως το "Νυφικό κρεβάτι", "Ο βροχοποιός" κ.ά., επιχειρώντας "τουρνέ" στην Κωνσταντινούπολη και Αίγυπτο.
Συμμετείχε μόλις σε δέκα κινηματογραφικές ταινίες, με αξιόλογες επιτυχίες όπως "Μια ζωή την έχουμε" (1958), "Αλίμονο στους νέους" (1961), "Η κάλπικη λίρα" (1954), "Το κορίτσι με τα μαύρα" (1956) κ.ά.
Ξακουστή η ραδιοφωνική εκπομπή του με τίτλο "Ο Ταχυδρόμος Έφτασε". Με μια σουρεαλιστική ειρωνεία στη φωνή του, διάβαζε φανταστικά γράμματα ακροατών, σε κείμενα του Κώστα Πρετεντέρη. Ο Δημήτρης Χορν "άφησε" και δεκάδες μαγνητοφωνήσεις θεατρικών έργων.
Ξακουστό είναι το επτάχρονο ειδύλλιο με την μεγάλη Ελληνίδα ηθοποιό Έλλη Λαμπέτη, με την οποία παραλίγο να αποκτήσει παιδί αν και δεν παντρεύτηκαν ποτέ. Πολλά χρόνια αργότερα παραδέχτηκε πως "...η Έλλη δεν ήταν η γυναίκα της ζωή μου". Πριν όμως υπήρξε παντρεμένος με τη Ρίτα Φιλίππου.
Το 1967, χρόνια μετά το τέλος της σχέσης του με την Λαμπέτη παντρεύτηκε την Άννα Γουλανδρή (χήρα Παπάγου), η οποία είχε ήδη δύο παιδιά. Έζησαν μαζί μέχρι το θάνατο της το 1988. Παρά τις ιδιοτροπίες του, ο συνδυασμός του ταλέντου με τη γοητεία και τη φινέτσα των τρόπων του τον ανέδειξε ως έναν από τους κορυφαίους Έλληνες ηθοποιούς. Λέγεται πως κάποτε μετά από το τέλος μίας παράστασης στην οποία πρωταγωνιστούσε, ζήτησε συγγνώμη για την "άθλια" ερμηνεία του από τους θεατές, οι οποίοι παρ' όλα αυτά τον καταχειροκρότησαν.
Μιλούσε Αγγλικά και Γαλλικά. Διετέλεσε Γενικός Διευθυντής της ΕΡΤ την περίοδο 1974 - 1975. Υπήρξε στενότατος φίλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Το 1980 ίδρυσαν μαζί με τη σύζυγο του, Άννα Γουλανδρή, το Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν, σκοπός του οποίου είναι η μελέτη του ελληνικού πολιτισμού.
Τιμήθηκε από την ελληνική πολιτεία με τον Χρυσό Σταυρό Γεωργίου Α'.
Πέθανε στις 16 Ιανουαρίου 1998. Μετά το θάνατό του, καθιερώθηκε στη μνήμη του βραβείο (Βραβείο Χορν), το οποίο απονέμεται σε νέους ηθοποιούς του θεάτρου.
πηγή: wikipedia

Τρίτη, 12 Μαΐου 2009

Αμάν!!Μας πρήξατε!!!!


Αν και δεν έχει σχέση με το σινεμά, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τον εκνευρισμό μου.Την Παρασκευή, ξεκινάνε οι πανελλήνιες, και είπα σήμερα, να κάτσω σπίτι να διαβάσω.Καθώς ξυπνάω, ανοίγω την τηλεόραση, να χαζέψω λίγο, και πέφτω πάνω στην εκπομπή της Ελεονώρας Μελέτη, "Πρωινή Μελέτη"(Wow, τι προτώτυπος τίτλος.Απορώ ποιός τον σκέφτηκε). Το θέμα, φυσικά, ήταν η Eurovision και ο "Sakis".Βέβαια, η Eurovision, τις τελευταίες μέρες, είναι το επίκεντρο του ενδιαφέροντος, στις μεσημεριανές εκπομπές και όχι μόνο." Ο Sakis έκανε αυτό..... Ο Sakis έκανε το άλλο......O Sakis αυτομπουγελόθηκε....O Sakis έδειξε το εσώρουχό του στις Ρουβίτσες......Η Κάτια δεν άφησε τον "Sakis" να περπατήσει με μοντέλα στο κόκκινο χαλί....."Αμάν!!!!Εμένα τι με ενδιαφέρουν όλα αυτά;Σε όποιο κανάλι και να το βάλω, θα μιλάνε για την Eurovision.Ζωντανές συνδέσεις....στοιχήματα.....Χαλαρώστε!!!Για να μην μιλήσω για το Star!!!!!!Πρωί-μεσημέρι-βράδυ, ζωντανές συνδέσεις,απεσταλμένοι, κακό......Βάζουν κάτι καημένα παιδιά, να ακολουθούν τον Ρούβα, και να λένε στην κ.Λαμπίρη: "Σήμερα ο Sakis θα φάει ψάρι, για να μην βαρυστομαχιάσει και δεν μπορεί να χορέψει, πάνω στον διάδρομο, που και αυτήν την φορά δεν λειτούργησε."ΕΛΕΟΣ!!!Λες και είναι πολεμικοί ανταποκριτές του BBC!Γιατί στο facebook;Κάθε μέρα μου στέλνουν:"Ο Sakis είναι στην δεύτερη θέση, τώρα είναι στην πρώτη, τώρα είναι στην τρίτη."!Και πείτε ότι βγαίνουμε πρώτοι....Θα κερδίσουμε τίποτα;Όχι βέβαια!!Ο Ρουβάς και η ΕΡΤ, θα κερδίσουν!Α,και τώρα που είπα ΕΡΤ, θυμήθηκα ότι το ψάρι που έφαγε ο "Sakis", και το μπουκαλάκι νερό που αυτομπουγελόθηκε, και την διαμονή όλων αυτών που είναι στην Μόσχα, και κάνουν διακοπές, εγώ και εσείς θα τα πληρώσουμε!Ε, όχι!Δεν γουστάρω να πληρώνω το κράτος για τέτοιες μ@#$*ες , ενώ δεν μπορεί να μου προσφέρει τα βασικά!Ασφάλεια(μια έκρηξη που έγινε σε μια τράπεζα την ακούσατε;), εργασία και γενικότερα φυσιολογικές συνθήκες διαβίωσης!Εγώ φέτος τελειώνω το σχολείο και θέλω να πάω να σπουδάσω σκηνοθεσία.Πώς αργότερα εγώ θα πάω να πιάσω δουλειά;Αν δεν έχω μέσο, θα καταλήξω να σκηνοθετώ εκπομπές του Λεβέντη! Το κράτος τι θα κάνει για 'μένα;ΤΙΠΟΤΑ!Το μόνο που μας ενδιαφέρει σαν λαός, είναι η Ευρωπαική καταξίωση;Εδώ έκλεισαν την Βουλή, για να παραγραφούν αδικήματα, και για συγκαλύψουν σκάνδαλα!Αυτοί μας παίρνουν τα λεφτά μας, και εμείς καθόμαστε και παρακολουθούμε την Eurovision, την Λαμπίρη, την Στεφανίδου, την Φαίη Σκορδά και τις λοιπές κατίνες!Ας ξεφύγουμε λίγο από αυτό το χαζοκούτι!Ας σταματήσουμε να μαζοποιούμαστε!!Ας ξυπνήσουμε επιτέλους!!!Μας δουλεύουν μπροστά στα μάτια μας και δεν αντιδράμε!Και το κακό είναι ότι, ξέρουμε ότι μας δουλεύουν, αλλά δεν κάνουμε τίποτα!!
Αρκετά είπα όμως!Συγγνώμη, αν σας κούρασα, αλλά ήθελα κάπου να τα πω......

Ωραίο διάβασμα έκανα και σήμερα.......

Πέμπτη, 30 Απριλίου 2009

Μουσικό Παιχνίδι




Breathless











Διδυμότειχο Blues










Το ζειμπέκικο της Ευδοκίας





Λόγω Τιμής


Απαντάω σε μουσικό παιχνίδι που με κάλεσε ο Skroutzakos( http://scroodgejkok.blogspot.com/)

Και τα 4 αυτά τραγούδια, έχουν μεγάλη σημασία για 'μενα , για διαφορετικό λόγο το καθένα!


Δευτέρα, 13 Απριλίου 2009

Νέα ψηφοφορία!!

Νέα Ψηφοφορία!
Άνοιξε η κάλπη, για την ανάδειξη του/της καλύτερου/ης Έλληνα/ίδας ηθοποιού!Υποψήφιοι είναι οι:
Δημήτρης Χορν
Θανάσης Βέγγος
Αλέκος Αλεξανδράκης
Μελίνα Μερκούρη
Γιάννης Μπέζος
Γιώργος Κιμούλης
Αλίκη Βουγιουκλάκη
Γιώργος Μιχαλακόπουλος
Η ψηφοφορία λήγει στις 20 Αυγούστου!!!

Κυριακή, 29 Μαρτίου 2009

Αποτελέσματα ψηφοφορίας

Λοιπόν, τα αποτελέσματα είναι ως εξής:

Θόδωρος Αγγελόπουλος: 7 ψήφοι 41%

Μιχάλης Κακογιάννης: 1 ψήφο 5%

Νίκος Περάκης: 3 ψήφοι 17%

Κώστας Γαβράς: 5 ψήφοι 29%

Νίκος Παναγιωτόπουλος: 1 ψήφο 5%

Καλύτερος Έλληνας σκηνοθέτης βγαίνει ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, και στην συνέχεια ακολουθούν ο Κώστας Γαβράς, ο Νίκος Περάκης(!), και τέλος οι Κακογιάννης και Παναγιωτόπουλος.Εντάξει, τι να πω....

Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2009

Νύφες


Νύφες(2004)



Σενάριο: Ιωάννα Καρυστιάνη


Σκηνοθεσία: Παντελής Βούλγαρης


Ηθοποιοί: Damian Lewis, Βικτώρια Χαραλαμπίδου, Andrea Ferreol, Εύη Σαουλίδου, Δημήτρης Καταλειφός, Steven Berkoff, Ειρήνη Ιγγλέση, Εβελίνα Παπούλια, Απόστολος Τότσικας, Μαρία Φραγκουδάκη, Αντώνης Τούντας, Ρεγγίνα Παντελίδη, Στάθης Νικολαΐδης, Ολγα Δαμάνη, Μάρθα Ακάσογλου, Εμμανουέλα Κορκή, Κωνσταντίνα Γκόρου, Βασίλης Κουκαλάνι, Χριστίνα Παπαδάκη, Λήδα Καπουράλη, Δήμητρα Κοντού, Στέλιος Ιακωβίδης, Αγγελική Καρυστινού, Κωνσταντίνος Σειραδάκης, Φωτεινή Καραγκούνη


Υπόθεση: Καλοκαίρι 1922. Ο φωτογράφος Νόρμαν Χάρρις και η Νίκη ταξιδεύουν στο ίδιο καράβι για την Αμερική. Ο Νόρμαν στην πρώτη θέση, η Νίκη στην τρίτη μαζί με άλλες 700 νύφες. Ολες κουβαλούν τη φωτογραφία ενός άγνωστου γαμπρού και το νυφικό τους στο βαλιτσάκι τους. Ο Νόρμαν συγκινείται βλέποντας τις νύφες της τρίτης θέσης. Η Νίκη είναι αυτή που τον εντυπωσιάζει περισσότερο. Σιγά-σιγά γνωρίζονται και ερωτεύονται. Το υπερωκεάνιο "King Alexander" φτάνει στο λιμάνι της Νέας Υόρκης. Στο κατάστρωμα γράφεται ο επίλογος της σχέσης Νίκης-Νόρμαν.

Κυριακή, 1 Μαρτίου 2009

Παράδεισος στη Δύση(Eden is West)



Παράδεισος στη Δύση(Eden is West)


Σκηνοθεσία: Κώστας Γαβράς

Σενάριο: Κώστας Γαβράς, Jean-Claude Grumberg



Ηθοποιοί: Riccardo Scamarcio, Juliane Koelhler, Ulrich Tukur, Αννυ Λούλου, Ιεροκλής Μιχαηλίδης



Υπόθεση: Ο Ηλίας είναι ένας μετανάστης που αναζητά μία νέα εστία.Έρχεται από την Ανατολή για να ανακαλύψει τη Δύση. Στη διαδρομή θα περιπλανηθεί σε τόπους άγνωστους, θα γνωρίσει πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους, θα έρθει αντιμέτωπος με συμπεριφορές και πραγματικότητες που αγνοεί. Θα διασχίσει στεριές και θάλασσες και σε κάθε εμπόδιο θα βρίσκει μία λύση. Γιατί έχει μια μεγάλη επιθυμία: Nα επιβιώσει και να καταφέρει να φτιάξει μια καινούργια ζωή. Η επική περιπλάνηση του Ηλία ολοκληρώνεται με τρόπο "μαγικό" στο Παρίσι.


Κριτική: Τρομερή ταινία!Κάθησα μισή ώρα στην σειρά(Σάββατο βράδυ στο Mall, ξέρετε τι χαμός γίνεται!!), αλλά άξιζε!Το σενάριο καταπληκτικό...Τόσο τρυφερή ταινία...Με έκανε να σκεφτώ, αν ήμουν στην θέση του Ηλία , πως θα αντιδρούσα σ'όλα αυτά που πέρασε!Με έκανε να σκεφτώ, γιατί "εμείς", φερόμαστε τόσο σκληρά στους μετανάστες!


Καταπληκτική σκηνοθεσία, απ'τον Κώστα Γαβρά!Κατά την γνώμη μου, απ'τους καλύτερους σκηνοθέτες που έχει βγάλει ποτέ η Ελλάδα!


Trailer:Παράδεισος στη Δύση


Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2009

Εφάπαξ

Κατάργηση  Μορφοποίησης  από  την  επιλογή
Εφάπαξ
Σενάριο-Σκηνοθεσία: Νίκος Ζαπατίνας
Ηθοποιοί: Πέτρος Φιλιππίδης, Βασίλης Χαλακατεβάκης, Εβελίνα Παπούλια, Μαρία Μαρτίκα, Ματθίλδη Μαγγίρα
Υπόθεση: Ο Παντελής είναι υπάλληλος στα απορριμματοφόρα του Δήμου από 20 ετών. Η οικογενειακή του ζωή κυκλώνεται από τρεις γυναίκες, τη γυναίκα του Δέσπω, την κόρη του Γωγώ και την πεθερά του Κούλα. Ο Παντελής ό,τι κερδίζει από τη σταθερή δουλεία του και κάποιες περιστασιακές, τα φέρνει όλα στην οικογένεια. Ο ίδιος καταφέρνει να περνά καλά διαβάζοντας ότι βιβλία πέφτουν στα χέρια του, απολαμβάνοντας τον πρωινό πατσά στην αγορά με το συνάδελφο Μανόλη, και συζητώντας με τα "κορίτσια της νύχτας" Βάσω και Γιώτα. Η ώρα της συνταξιοδότησης έχει φτάσει πλέον και όλοι περιμένουν το εφάπαξ και κάποια αναδρομικά που φτάνουν στα 10.000.000 δραχμές. Πριν καλά καλά τα πάρει, έχουν αρχίσει να δημιουργούνται εντάσεις αφού σύζυγος και πεθερά κάνουν τα δικά τους σχέδια με τα λεφτά. Μια στιγμή, μια κεραυνοβόλος σκέψη αρκεί για να ανατρέψει τα πάντα. Ο Παντελής εισπράττει τα χρήματα καβαλάει το μηχανάκι του και εξαφανίζεται. Τηλεφωνεί στις εμβρόντητες "γυναίκες" του και ανακοινώνει ότι θα ξοδέψει το ποσό μόνος του όπως επιθυμεί και μετά θα γυρίσει στο σπίτι.
Κριτική(cinemanews): Μετά την μεγάλη επιτυχία του "Ένας κι Ένας", ο Νίκος Ζαπατίνας επιστρέφει. Αυτή τη φορά με πρωταγωνιστή ένα σπουδαίο κωμικό αλλά πρωτάρη στον κινηματογράφο: τον Πέτρο Φιλιππίδη. Μέσα από μια ενδιαφέρουσα ιστορία με θέμα την απόδραση από την πραγματικότητα, ο Ζαπατίνας μπλέκει διάφορους ήρωες καθένα με την ιδιαιτερότητά του. Αυτή τη φορά το γέλιο βγαίνει τόσο από τις ατάκες όσο και από την εκφραστικότητα και γενικότερα το στυλ του Πέτρου Φιλιππίδη. Ένα ακόμη δυνατό χαρτί της ταινίας είναι η ωραία φωτογραφία που καταφέρνει να εκμεταλλευτεί στο έπακρο τα νησιωτικά τοπία που έχουν φιλοξενήσει τα γυρίσματα. Μπορεί να έχει λιγότερο γέλιο από το Ένας κι Ένας, παρόλα αυτά το Εφάπαξ είναι μια ευχάριστη ταινία που δεν απογοητεύει και σίγουρα αφήνει καλές εντυπώσεις.

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2009

Κώστας Γαβράς




Κώστας Γαβράς


Ο Κώστας Γαβράς , σκηνοθέτης και παραγωγός, γεννήθηκε στα Λουτρά Ηραίας στις 12 Φεβρουαρίου 1933. O πατέρας του, του οποίου η στράτευση και οι αγώνες, έμελαν να τον εμπνεύσουν στη μετέπειτα καριέρα του, συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση κατα των κατακτητών στη διάρκεια της ιταλογερμανικής κατοχής. Στην πολιτικά ταραγμένη περίοδο που ακολούθησε την απελευθέρωση, ο πατέρας και η οικογένειά του διώχτηκαν από την παράταξη που επικράτησε. Ο νεαρός Γαβράς, αφού τελείωσε το Γυμνάσιο στην Αθήνα, επεδίωξε να φύγει στις ΗΠΑ αλλά δεν έγινε δεκτός. Έτσι έφυγε για την Γαλλία, και γράφτηκε φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης στο Παρίσι.


Λίγο αργότερα όμως διέκοψε τις σπουδές του για να στραφεί στον κινηματογράφο και να παρακολουθήσει το Institut de Ηautes Etudes Cinematographiques. Συνεργάστηκε σαν βοηθός σκηνοθέτης με τους Ρενέ Κλαίρ, Ιβ Αλεγκρέ, Ρενέ Κλεμάν, Χενρί Βερνέϊγ, Μαρσέλ Οπιλς και άλλους.Το 1965 έκανε την πρώτη του ταινία, "The Sleeping Car Murder", της οποίας έγραψε επίσης και το σενάριο. Η ταινία ήταν ένα πολύ πετυχημένο θρίλλερ με πρωταγωνιστές τους Υβ Μοντάν, Σιμόν Σινιορέ, Ζακ Περέβ και Ζαν Λουϊ Τρεντινιάν, κέρδισε το βραβείο Edgar Allen Poe και αναγνωρίστηκε σαν ένα πό τα δέκα καλύτερα φιλμς της χρονιάς.


Το 1969 ο Γαβράς σκηνοθέτησε την πολυσυζητημένη ταινία "Ζ", που ήταν σταθμός στην καριέρα του. Πρωταγωνιστούσαν ο Υβ Μοντάν, ο Ζαν Λουί Τρεντινιάν, με τους οποίους θα συνεργαζόταν μετέπειτα σε πολλές ταινίες, και η Ειρήνη Παππά. Η ταινία ήταν ένα πολιτικό και αντιφασιστικό φίλμ στο οποίο ο Γαβράς χρησιμοποίησε τεχνικές θρίλλερ για να αποδώσει ένα σκοτεινό πολιτικό σκηνικό απευθύνοντας συγχρόνως ένα δριμύ κατηγορώ στο δικτατορικό καθεστώς της Ελλάδας. Με την ταινία του αυτή, στην οποία ήταν παραγωγός και συν-συγγραφέας, ο Γαβράς σημάδεψε με ένα προσωπικό στύλ τη διεθνή κινηματογραφία. Η ταινία έλαβε το Όσκαρ της καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας και ο Γαβράς πήρε το βραβείο σκηνοθεσίας και σεναρίου.


Τα επόμενα χρόνια συνδύασε την έντονη πολιτική του στράτευση με την αδιαμφισβήτητη κινηματογραφική κατάρτησή του για να φτιάξει μια σειρά ταινιών που αποτελούσαν διαμαρτυρίες και καταπέλτη για τα όπου γης καταπιεστικά καθεστώτα αλλά και με και έντονη αμφισβήτηση και κριτική του Αμερικανικού παράγοντα. Έτσι ακολούθησαν οι ταινίες "Κατάσταση Πολιορκίας" (με αναφορά την Ουραγουάη, το 1973), "Ο Αγνοούμενος" (1982), όπου αυτή τη φορά συνεργάστηκε με τους Αμερικανούς ηθοποιούς Jack Lemmon και Sissy Spacek και κέρδισε ένα Όσκαρ σκηνοθεσίας. Την ίδια χρονιά έγινε διευθυντής του Cinematheque Francais. Το 1983 με την ταινία του "Χάνα Κ" (1983) εξόργισε πολλούς με την φιλο-παλαιστινιακή του στάση. Στη συνέχεια δημιούργησε και άλλες ταινίες, όπως τον "Προδομένο" (1988) και το "Music Box" (1990), πολιτικά στρατευμένες και αυτές και σε σχέση με αν και με λιγότερο πάθος σε σύγκριση με τις προγενέστερες. Εν τω μεταξύ έιχε κερδίσει και ένα άλλο Όσκαρ ξένης ταινίας το 1977 με την ταινία του "Madame Rosa" με πρωταγωνίστρια την Σιμόν Σινιορέ, ενώ το 1993 διεύθυνε και έγραψε την "Μικρή Αποκάλυψη".


Φιλμογραφία:
Mon Colonel - Ο Συνταγματάρχης (2006) .... παραγωγός

Le Couperet - Το Τσεκούρι (2005)

Αμήν (2002)

Mad City (1997)

Music Box - Το Μουσικό Κουτί (1990)

Spies like us - Οι Κατάσκοποι που ηρθαν απο τη Ζεστη (1985)

Missing - Ο Αγνοούμενος (1983)

La Vie devant Soi (1977)

Monsieur Klein - Ο Κύριος Klein (1976)

Etat de Siege - Κατάσταση Πολιορκίας (1973)

L`Aveu - Η Ομολογία (1970)

Z (1970)

Les Felins - Ο Τυχοδιώκτης (1964)

Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2009

Αποτελέσματα ψηφοφορίας

Η ψηφοφορία έκλεισε, πριν κάποιες μέρες, και για να πω τηναλήθεια δεν περίμενα τέτοια συμμετοχή(5-10 ψήφους το πολύ, νόμιζα).Σύνολο ψήφισαν 25 άτομα.Τα αποτελέσματα είνα:

Λούφα και Παραλλαγή:Σειρήνες στο Αιγαίο: 3 ψήφοι 12%


Πολίτικη Κουζίνα: 8 ψήφοι 32%


Νύφες: 0 ψήφοι 0%


Safe Sex: 2 ψήφοι 8%


Άλλο: 12 ψήφοι 48%

Συμπέρασμα: Καλύτερη ταινία, είναι... μακάρι να 'ξερα!Για μένα είναι η Πολίτικη Κουζίνα, αλλά...Τέλοσπάντων!Μα καλά τις "Νύφες" κανείς δεν τις ψήφισε;

Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2009

Ένας μήνας στην blogοσφαιρα!


Να τα εκατοστήσω!!

Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2009

Peppermint




Peppermint(1999)




Σενάριο-Σκηνοθεσία: Κώστας Καπάκας




Ηθοποιοί: Γιώργος Χωραφάς, Γιώργος Γεροντιδάκης-Σεμπεταδέλης, Αννυ Λούλου, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Μαρκέλλα Παππά, Νικολέττα Βλαβιανού, Ζωή Βουδούρη




Υπόθεση: 30 χρόνια μετά ο Στεφάνος συναντά, στο θάνατο της μητέρας του, την Μαρίνα. Σίγουρα θα έχουν πολλά να πουν. Ο Στέφανος έβγαλε το πρώτο του δόντι δένοντας με μια κλωστή στο πόμολο της πόρτας. Η μητέρα του είπε να το πετάξει στα κεραμίδια και μια κουρούνα θα του φέρει ένα δαχτυλίδι. Αυτός δεν περίμενε και έκλεψε ένα δαχτυλίδι από την μπιζουτιέρα της θείας του για να το δώσει στη Μαρίνα, την πρώτη του ξαδέρφη. Φιληθείτε τους έλεγαν οι μεγάλοι και τα ξαδέρφια φιλήθηκαν στο στόμα. Στην εφηβεία όμως το παράκαναν, έπρεπε να χωρίσουν...



Κριτική: Την νοίκιασα απ'το video club, περιμένοντας ότι θα ήταν μάπα.Αλλά τελικά έκανα λάθος!Η σκηνοθεσία του Καπάκα,εντάξει, δεν μου πολυάρεσε, αλλά το σενάριο, ήταν καλό, αν και είχε μερικές υπερβολές.Η ερμηνεία του Χωραφά, όπως πάντα καταπληκτική!Βιντεάκι δεν κατάφερα να βρω, sorry...

Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2009

Πολίτικη Κουζίνα











Πολίτικη Κουζίνα


















Σκεφτόμουν να έγραφα, για την νέα ταινία της Ελένης Ράντου, "Πεθαίνω για σένα", που θα πάω να την δω σήμερα, αλλά πριν απ'αυτήν, προτίμησα να γράψω για μια ταινία "σταθμό", για τον Ελληνικό Κινηματογράφο, την "Πολίτικη Κουζίνα", του εξαιρετικού σκηνοθέτη Τάσου Μπουλμέτη.







































Σενάριο - Σκηνοθεσία: Τάσος Μπουλμέτης
































Ηθοποιοί: Γιώργος Χωραφάς, Ιεροκλής Μιχαηλίδης, Ρένια Λουϊζίδου, Στέλιος Μαϊνας, Θεοδώρα Τζήμου, Τάσος Μπάντης, Ναταλία Καποδίστρια, Ηλίας Ζερβός, Κατερίνα Σαβράνη, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος
























Υπόθεση: Η υπόθεση της ταινίας έχει ως κέντρο τη ζωή του Φάνη Ιακωβίδη. Από τα παιδικά χρόνια στην εφηβεία και από εκεί στην γοητευτική ηλικία του σαραντάρη καθηγητή αστροφυσικής, του οποίου οι δύο παιδικοί έρωτες δεν έσβησαν ποτέ: Ο πρώτος, η ξεχωριστή προσωπικότητα του παππού του, που με τις μαγικές ιστορίες για μπαχάρια κι αστέρια τον έδεσε για πάντα με την τέχνη της μαγειρικής. Ο δεύτερος, η παιδική του φίλη Σαϊμέ που τον σαγήνευε με τους ανατολίτικους σκοπούς που χόρευε, προσπαθώντας να τον ευχαριστήσει για τα μυστικά της πολίτικης κουζίνας που της μάθαινε.
Η επικείμενη επίσκεψη του παππού του που έχει να τον δει απ' τα επτά του, σηματοδοτεί μια αλυσιδωτή αντίδραση γεγονότων που θα τον ταξιδέψει. Μαζί του και εμάς! Ενα ταξίδι στο παρελθόν και το όνειρο με συνεπιβάτες τον έρωτα, το γέλιο και τις αναμνήσεις. Ενα ταξίδι-αναζήτηση του εαυτού του, του πρώτου έρωτα, της γλυκόπικρης πραγματικότητας. Ενα ταξίδι με ποικίλα σχόλια και πεντανόστιμα μυστικά. Πολίτικα αλλά και πολιτικά.














Διεθνείς συμμετοχές και διακρίσεις:












  • Η ταινία έκοψε 1.300.000 εισιτήρια μέχρι το Φεβρουάριο του 2004.






  • Η ταινία έλαβε τις ακόλουθες διακρίσεις στο 44ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης:












  1. Πρώτο Βραβείο ταινίας Μυθοπλασίας Μεγάλου Μήκους






  2. Βραβείο Σκηνοθεσίας (Τάσος Μπουλμέτης)






  3. Βραβείο Σεναρίου (Τάσος Μπουλμέτης)






  4. Βραβείο Φωτογραφίας (Τάκης Ζερβουλάκος)






  5. Βραβείο Σκηνογραφίας (Ολγα Λεοντιάδου)






  6. Βραβείο Μουσικής (Ευανθία Ρεμπούτσικα)






  7. Βραβείο Ηχου (Δημήτρης Αθανασόπουλος)






  8. Βραβείο Μοντάζ (Γιώργος Μαυροψαρίδης)






  9. Bραβείο Kοινού Dewar's για την καλύτερη ελληνική ταινία





  10. Ειδικό Βραβείο Τεχνικής Αρτιότητας, ΕΤΕΚΤ










  • Greek Film Festival, Αδελαΐδα, 2004, συμμετοχή





  • Tribeca Film Festival, Νέα Υόρκη, 2004, συμμετοχή





  • Boston Turkish Film Festival, Βοστώνη, 2003, συμμετοχή










Κριτική: Η μόνη ελληνική ταινία, που άξιζε τα εισητήρια που έκοψε. Η σκηνοθεσία και το σενάριο του Τάσου Μπουλμέτη, καθώς και η εξαιρετική νοσταλγική μουσική της Ευανθίας Ρεμπούτσικα, συνθέτουν όλο αυτό το καταπληκτικό αποτέλεσμα.Ο Μπουλμέτης, "αφηγείται" ωραία τα γεγονότα και τα συναισθήματα των ηρώων, αφού τα έζησε αυτά τα γεγονότα, και του ήταν πιο οικεία.Η φωτογραφία, του Τάκη Ζερβουλάκου, ήταν εξαιρετική, όπως επίσης και τα σκηνικά, που σου έδιναν την εντύπωση ότι βρίσκεσαι σε κάποια γειτονιά της Πόλης, την δεκαετία του '50.Η μουσική επένδυση, της ταινίας, της πρόσδιδε νοσταλγικό ύφος, και συνδυαζόταν αρμονικά με τα πανέμορφα πλάνα.Η ερμηνείες ήταν εξαιρετικές, και αυτή που ξεχώριζε κατά την γνώμη μου, ήταν του-αείμνηστου- Τάσου Μπάντη.Τα εφέ(που είναι η ειδικότητα του Μπουλμέτη) για τα Ελληνικά δεδομένα ήταν πολύ καλά.Απ' τις λίγες Ελληνικές ταινίες που αξίζουν...






Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2009

Elia Kazan





Elia Kazan



(Ηλίας Καζαντζόγλου)






Σκεφτόμουν, με ποιόν να ξεκινήσω, τις "φιλμογραφίες" και αποφάσισα να αρχίσω μ'έναν εξαίρετο και μοναδικό σκηνοθέτη, Ελληνικής καταγωγής, τον Elia Kazan(Ελληνιστί, Ηλίας Καζαντζόγλου), μιας και φέτος συμπληρώνονται εκατό χρόνια απ'την γέννησή του.








Ο Elia Kazan γεννήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου του 1909, στην Κωνσταντινούπολη.Σε ηλικία 4 χρονών, μετανάστευσε με τους γονείς του, απ'την Κωνσταντινούπολη αρχικά στην Γερμανία, και στην συνέχεια στην Αμερική.Αποφοίτησε από το τμήμα υποκριτικής του Πανεπιστημίου Γέιλ και συνέχισε τις σπουδές του στο Group Theater του Λι Στράσμπερκ.Η λαμπρή καριέρα του, ξεκίνησε την δεκατία του '30.





Το 1937, ενώ είχε ήδη μια επιτυχημένη πορεία ως ηθοποιός, πέρασε πίσω απ'τις κάμερες και κάθισε στην καρέκλα του σκηνοθέτη. Το 1947 βραβεύτηκε με το βραβείο Όσκαρ για την ταινία "Συμφωνία κυριών" και το 1954 για την ταινία "Το λιμάνι της αγωνίας".Το 1999 η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου τον βράβευσε με το βραβείο Όσκαρ, για την προσφορά του στην 7η τέχνη, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων, λόγω της συνεργασίας του, με την Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων . Ο Ηλίας Καζάν μαζί με τον Λη Στράνσμπεργκ ίδρυσαν τη περίφημη δραματική Σχολή Actor's Studio.Πέθανε στην Νέα Υόρκη, στις 28 Σεπτεμβρίου του 2003, σε ηλικία 94 χρονών.








Φιλμογραφία:

Ένα δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλυν/Χαμένα νιάτα (A tree grows in Brooklyn, 1945)
θάλασσα από γρασίδι/Η παραστρατημένη μητέρα (The Sea of Grass,
1947)
Το μεγάλο κατηγορώ (Boomerang!,
1947)
Συμφωνία κυρίων (Gentleman's aggrement,
1947)
Πίνκι, η μιγάς (Pinky,
1949)
Πανικός στους δρόμους (Panic in the streets,
1950)
Λεωφορείο ο πόθος (A streetcar named desire,
1951)
Βίβα Ζαπάτα (Viva Zapata!,
1952)
Δραπέτες του τρόμου (Man on a tightrope,
1953)
Το λιμάνι της αγωνίας (On the waterfront,
1954)
Ανατολικά της Εδέμ (East of Eden,
1955)
Η φωνή του πόθου (Baby Doll,
1956)
Μια μορφή μέσα στο πλήθος (A face in the crowd,
1957)
Λάσπη στ' αστέρια (Wild river,
1960)
Πυρετός στο αίμα (Splendor in the grass,
1961)
America, America (
1963)
Ο συμβιβασμός (The arrangement,
1969)
Οι επισκέπτες (The visitors,
1972)
Ο τελευταίος μεγιστάνας (The last tycoon,
1976)
(Πηγή:Wikipedia)

Video:Απονομή Όσκαρ στον Elia Kazan




















Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2009

Urania


Urania(2006)


Σενάριο-Σκηνοθεσία: Κώστας Καπάκας


Ηθοποιοί: Maria Grazia Cucinotta, Άρης Τσάπης, Μιχάλης Λιάτης, Ανδρέας Κυριακάκης, Μιχάλης Βασιλικιώτης


Υπόθεση: Καλοκαιράκι του 69. Σε ένα απόμερο χωριουδάκι, πέντε πιτσιρίκια οραματίζονται την στιγμή, που θα μαζέψουν τα χρήματα και θα επισκεφτούν το καλύβι της πόρνης της περιοχής, Ουρανίας, που θα τους μυήσει στο μυστήριο του έρωτα. Ανάμεσα τους και ο ονειροπόλος και ευαίσθητος Αχιλλέας, που το μόνο που έχει στο μυαλό του είναι το πότε θα μεγαλώσει για να γίνει αστροναύτης, για να ταξιδέψει στο φεγγάρι. Είναι οι ημέρες που η επιφάνεια της σελήνης θα πατηθεί για πρώτη φορά από ανθρώπινο πόδι, γεγονός που έχει σημάνει συναγερμό στην μικρή κοινωνία του χωριού, που θα θελήσει γρήγορα να αγοράσει μια ασπρόμαυρη μοντέρνα τηλεόραση, ώστε να παρακολουθήσει ζωντανά το μεγάλο για την ανθρωπότητα γεγονός!

Ψυχραιμία

Ψυχραιμία(2007)
Σενάριο-Σκηνοθεσία:Νίκος Περάκης
Ηθοποιοί: Γιώργος Κιμούλης, Γιάννης Τσιμιτσέλης, Βάσω Καβαλιεράτου, Ανδρέας Κωνσταντίνου, Τζένη Θεωνά, Τζούλια Αλεξανδράτου,Μαρία Τζομπανάκη
Υπόθεση: Η ιστορία παρακολουθεί τις παράλληλες, συχνά συμπλεκόμενες ιστορίες και τις κοινές τύχες μερικών πολύ διαφορετικών νέων κατά την διάρκεια ενός καλοκαιρινού εικοσιτετράωρου, από της φυλακής τα σίδερα στους κυλιόμενους διαδρόμους του Ελ. Βενιζέλος κι από τις παραλίες του Σαρωνικού ως τα βοσκοτόπια του Ψηλορείτη.
Κοινό χαρακτηριστικό των ηρώων είναι τα ποικίλα προβλήματα που τους έχουν κληροδοτήσει οι φαύλοι γονείς τους. Οι ίδιοι -μέχρι πρότινος αμέτοχοι- πέφτουν στα βαθιά, καθώς η απώλεια της ευδαιμονίας επιφέρει την ξαφνική κι αναγκαστική τους "ενηλικίωση".

Trailer, "Ψυχραιμία"

Soundtrack, "Ένα σπασμένο φτερό"

Σάββατο, 17 Ιανουαρίου 2009

Το μέλλον του ελληνικού κινηματογράφου








Πολλοί, τον τελευταίο καιρό, κάνουν λόγο για άνθηση του ελληνικού κινηματογράφου, λόγω της αυξημένης παραγωγής ταινιών σε σχέση με προηγούμενες χρονιές. Οι ελληνικές ταινίες κόβουν κάθε χρόνο όλο και περισσότερα εισητήρια, και οι παραγωγοί "εμπιστεύονται" τους έλληνες δημιουργούς.Η γνώμη του κοινού όμως είναι, ότι οι ελληνικές ταινίες, πάνε απ'το κακό στο χειρότερο. Δημιουργούνται ταινίες με σκοπό την εξυπηρέτηση της υποτιθέμενης showbiz, βάζοντας ως πρωταγωνιστές ανθρώπους που "τα κάνουν όλα".Μοντέλα(Αλεξανδράτου-εκείνη έχει περάσει απ'όλα τα επαγγέλματα), τραγουδιστές(Βουρλιώτης),κ.α.Αυτό που μένει τώρα, είναι να δούμε σε ταινία του Νίκου Περάκη(φώτο δεξιά) την Έφη Θώδη και σε ταινία του Νίκου Ζαπατίνα(φώτο αριστερά) τον Εθνικό σταρ...Τώρα που το σκέφτομαι όμως η Έφη Θώδη έχει παίξει στην "Λούφα και Παραλλαγή-η σειρά".Τέλοσπάντων.Οι Έλληνες σκηνοθέτες μπορούν να κάνουν καλό σινεμά, και το έχουν αποδείξει αρκετές φορές(Ένα πρόβλημα στο σενάριο, έχουμε μόνο).Το πρόβλημα είναι η πολιτεία, συγκεκριμένα το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου(Ε.Κ.Κ.), όπου δεν επιχορηγεί τις εγχώριες παραγωγές και σαν αποτέλεσμα να δημιουργούνται αυτές οι ταινίες με χαμηλό ποιοτικό επίπεδο.Δηλαδή η Ελληνική "βιομηχανία" κινηματογράφου θα "παράγει" μόνο ταινίες του είδους "Straight Story";Είναι τυχαίο ότι οι Έλληνες σκηνοθέτες, που έχουν ταλέντο, κάνουν καριέρα στο εξωτερικό;Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο Κώστας Γαβράς, ο Τζορτ Λούκας και τόσοι άλλοι!Και τα παιδιά, που βγαίνουν απ'την σχολή Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, θα καταλήξουν ή στο εξωτερικό ή άνεργοι!Πρέπει η πολιτεία να στηρίζει τους νέους καλλιτέχνες και όχι να τους αγνοεί!Να δημιουργήσει βάσεις, για ένα καλό σινεμά, και όχι για ένα σινεμά της "ξεπέτας"...

Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2009

Όλα θα πάνε καλά


Όλα θα πάνε καλά


Σκηνοθεσία: Γιάννης Ξανθόπουλος


Ηθοποιοί: Δημήτρης Πιατάς, Έφη Παπαθεοδώρου, Άκης Σακελλαρίου, Φαίη Ξυλά, Ορφέας Αυγουστίδης, Τάκης Χρυσικάκος, Δημήτρης Κοτζιάς


Υπόθεση: Ο Φάνης (Ορφέας Αυγουστίδης) και η Τζίνα (Φαίη Ξυλά), ένα παράνομο ερωτικό ζευγάρι, παρασύρονται από τον Μιλτιάδη (Άκης Σακελλαρίου),επίσημο αρραβωνιαστικό της Τζίνας, σε μια αλλόκοτη απαγωγή. Το σχέδιο τους ν’απαγάγουν τον διεφθαρμένο μεγαλοδικηγόρο Γιώτη Μαθιόπουλο (Δημήτρης Πιατάς) θα τιναχθεί όμως στον αέρα όταν αντ’ αυτού απαγάγουν τη ...θεία του Ελενίτσα (Έφη Παπαθεοδώρου) που έτσι κι αλλιώς ήθελε να ξεφορτωθεί! Η αναπάντεχη εξέλιξη θα τους φέρει αντιμέτωπους με τις πιο κωμικοτραγικές καταστάσεις, αφού το λάθος θύμα που έχουν στα χέρια τους, δεν είναι ένα απλό θύμα... Γκάφες, καυγάδες, κυνηγητά και τα ...ειδικά χαρίσματα της θείας Ελενίτσας θα φέρουν τα πιο χοντρά (μ)πλεξίματα και τα πάνω-κάτω στη ζωή όλων...!

Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2009

Λούφα και Παραλλαγή


Λούφα και Παραλλαγή(1984)


Σενάριο-Σκηνοθεσία: Νίκος Περάκης


Ηθοποιοί: Γιώργος Κιμούλης, Νίκος Καλογερόπουλος, Τάκης Σπυριδάκης, Σταύρος Ξενίδης, Ανδρέας Φιλιππίδης


Υπόθεση: Η διασημότερη κωμωδία του Ελληνικού Κινηματογραφου εξιστορεί τις περιπέτειες μιας ομαδας στρατιωτών, που, στη διάρκεια της αναγκαστικής τους θητείας το 1967 και 1968, πριν και κατά τη στρατιωτική δικτατορία στην Ελλάδα, έχουν αποσπασθεί στην τότε νεοσύστατη τηλεόραση της ΥΕΝΕΔ. Το προσωπικό αποτελούσαν κυρίως φαντάροι, που είχαν ήδη εμπειρία στο χώρο του κινηματογράφου από την πολιτική τους ζωή, αλλά και άλλοι που εκπαιδεύονταν στον στρατό. Ξεκαρδιστικές σκηνές, τολμηρά στιγμιότυπα και έξυπνοι διάλογοι συνθέτουν μια διαχρονική κωμωδία ¨λούφας και παραλλαγής¨.

Το μετέωρο βήμα του πελαργού


Το μετέωρο βήμα του πελαργού(1991)


Σκηνοθεσία: Θόδωρος Αγγελόπουλος


Σενάριο: Θόδωρος Αγγελόπουλος, Πέτρος Μάρκαρης, Tonino Guerra


Ηθοποιοί: Marcello Mastroianni, Jeanne Moreau, Δώρα Χρυσίκου, Ηλίας Λογοθέτης


Υπόθεση: Ένας πολιτικός, μετά από μια συνεδρίαση στη βουλή όπου εκφωνεί μάλλον μια ποιητική ανακοίνωση παρά έναν πολιτικό λόγο, εγκαταλείπει το κοινοβούλιο και το σπίτι του, κι εξαφανίζεται χωρίς ν' αφήσει κανένα ίχνος. Ένας δημοσιογράφος που κάνει ρεπορτάζ στην παραμεθόριο για τους εγκλωβισμένους στα σύνορα μετανάστες και πρόσφυγες διαφόρων φυλών, συναντά έναν άντρα που η εξωτερική του εμφάνιση ταιριάζει με τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου πολιτικού. Παρά τις έρευνές του και μια συνάντηση που καταφέρνει να οργανώσει ανάμεσα στον άγνωστο και τη γαλλίδα γυναίκα του πολιτικού, η ταυτότητα του αγνώστου παραμένει ανεξακρίβωτη. Η γυναίκα δεν τον αναγνωρίζει, κι εκείνος δε φαίνεται διατεθειμένος ούτε για μια στιγμή να μας δώσει ένα σημάδι ότι δεν πρόκειται για τον πολιτικό που αγνοείται. Σ’ αυτόν τον κατακερματισμένο κόσμο όπου έχει καταφύγει, στην απομόνωση ενός κόσμου με δικό του θεό και νόμο, συμπιεσμένο ανάμεσα σε εμπόδια, σύνορα και όρια, όλα μετεωρίζονται σε μιαν αβέβαιη πραγματικότητα...


Κριτική(cinemanews.gr): Για άλλη μία φορά, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος εμπιστεύεται σε ηθοποιούς άλλων εθνικοτήτων ένα θέμα που παραμένει ατόφια ελληνικό. Αυτή η συνειδητή 'απόκλιση' επίφασης και ουσίας, γλώσσας και εθνικότητας, βρίσκεται στον πυρήνα της δημιουργικής του ταυτότητας. Ο ίδιος είχε κάποτε πει: 'Αναζητώ ακόμη τις ρίζες, την προέλευσή μου. Όπως έλεγε ο Heidegger, η μητρική γλώσσα είναι και η μόνη πραγματική ταυτότητα. Η μητέρα μου, λοιπόν, μιλούσε ελληνικά. Η γιαγιά μου το ίδιο, κρητικά μάλιστα. Στο σχολείο μας έμαθαν τον Όμηρο, την Οδύσσεια. Ο καθηγητής ήταν φρικτός κι εγώ είχα πρόβλημα με την Οδύσσεια, την είχα μισήσει. Όταν βρέθηκα στο Παρίσι μετά από χρόνια, μάθαινα γαλλικά, γαλλικά, γαλλικά. Τα αγάπησα, όμως ήταν τόσα πολλά. Αναζητούσα διέξοδο...και γύρισα πίσω στον Όμηρο και την δύσκολη γλώσσα του που πολλοί Έλληνες δεν καταλαβαίνουν. Εγώ όμως σαν καλώς μαθητής, τον διάβαζα, τον καταλάβαινα. Κι έφτασε τότε στα αυτιά μου μια παράξενη, μαγική μουσική. Θυμήθηκα από που προερχόμουν, θυμήθηκα το πρώτο ταξίδι...'
Το "Μετέωρο βήμα του πελαργού", καθοδηγούμενο από δύο ιερά τέρατα του παγκόσμιου σινεμά, τον Marcello Mastroianni και την Jeanne Moreau, συμμετείχε στο επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Καννών και ψηφίστηκε από το Κέντρο Πομπιντού του Παρισιού ως μία από τις 100 αντιπροσωπευτικότερες ελληνικές ταινίες.(Του
Παντελή Φραντζή - 24/03/2006)

Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2009

Αυστηρώς Κατάλληλο


Αυστηρώς Κατάλληλο


Σενάριο-Σκηνοθεσία: Μιχάλης Ρέππας, Θανάσης Παπαθανασίου



Ηθοποιοί: Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Πηνελόπη Πιτσούλη, Δημήτρης Τζουμάκης, Αννα Παναγιωτοπούλου, Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, Κατερίνα Λέχου, Φωτεινή Ντεμίρη, Χριστίνα Τσάφου, Δήμητρα Στογιάννη κ.ά.


Υπόθεση: Δύο έλληνες σκηνοθέτες έχουν γυρίσει την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία τους με τίτλο "Το Τέλος του Πάθους" και θέμα τους τραγικούς έρωτες της Φαίδρας, της Μαντάμ Μποβαρύ και της Άννας Καρένινα. Στην προσπάθειά τους να βρουν παραγωγό, καταλήγουν στον λάθος άνθρωπο, τον Τάκη Πανουργιά, ο οποίος είναι ο μόνος που δέχεται να χρηματοδοτήσει την ταινία τους, έχοντας όμως ένα κρυφό σχέδιο...

Ο Ηλίας ου 16ου


Ο Ηλίας του 16ου



Σκηνοθεσία: Νίκος Ζαπατίνας
Σενάριο: Κάτια Κισσονέργη
Ηθοποιοί: Πέτρος Φιλιππίδης, Θανάσης Τσαλταμπάσης, Κώστας Αποστολάκης, Θέμις Μπαζάκα, Τάσος Κωστής

Υπόθεση: Η πολυαγαπημένη ταινία του Αλέκου Σακελλάριου, -βασισμένη στο θεατρικό έργο των Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου-, 50 χρόνια μετά την πρώτη της μεταφορά στον κινηματογράφο (1958-2008) θα ξαναγεννηθεί με ένα καστ εξαιρετικών ελλήνων ηθοποιών και θα γυριστεί σε μία σύγχρονη εκδοχή γιατί "τα πάντα γύρω αλλάζουνε κι όλο τα ίδια μένουν"...
Ο Ηλίας, ο Θωμάς και ο Βαγγέλης, τρία γκαρσόνια φίλοι, που οι υποχρεώσεις από δάνεια, κάρτες, ασφάλειες κλπ τους κυνηγούν καθημερινά, αποφασίζουν να κλέψουν τον κυρ-Λάμπρο, το αφεντικό του Βαγγέλη, ιδιοκτήτη καφετέριας, ενεχυροδανειστή και κλεπταποδόχο. Τη διάρρηξη θα την κάνει ο Θωμάς, ενώ ο Ηλίας, ντυμένος αστυφύλακας, θα φυλάει τσίλιες απ' έξω. Την ώρα που ο ψευτο-αστυφύλακας περιπολεί στον δρόμο, σ' ένα διπλανό σπίτι - χαρτοπαικτική λέσχη, γίνεται αντιληπτή η απώλεια ενός δακτυλιδιού και για την κλοπή κατηγορείται η υπηρέτρια. Ο Ηλίας καλείται να επέμβει και χωρίς να το καταλάβει αναλαμβάνει αστυνομικά καθήκοντα.
Στο Τμήμα της περιοχής όπου καταλήγουν, ο Ηλίας ισχυρίζεται ότι ανήκει στη δύναμη ενός άλλου αστυνομικού τμήματος, του 16ου και απλώς έτυχε να περνά από εκεί. Αλλά και ο Θωμάς θα συλληφθεί τυχαία και θα οδηγηθεί στο Τμήμα, όπου ο Ηλίας θα καταφέρει να φέρει στην επιφάνεια την αλήθεια για την «κλοπή» αποδεικνύοντας την αθωότητα της κοπέλας. Θα καταφέρει επίσης να γίνουν γνωστές οι παρανομίες του αφεντικού του Βαγγέλη και να "αφεθεί" ελεύθερος ο Θωμάς...


Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2009

Bank Bang

BANK BANG






Σκηνοθεσία: Αργύρης Παπαδημητρόπουλος


Σενάριο: Βασίλης Χαραλαμπόπουλος


Ηθοποιοί: Κώστας Βουτσάς, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Δημήτρης Ήμελλος, Κατερίνα Μαυρογεώργη


Υπόθεση: Δύο αδέρφια, ο Μιχάλης και ο Νώντας, δουλεύουν σε γραφείο κηδειών και προσπαθούν να πιάσουν την καλή. Όμως, ο Νώντας έχει μπλεξίματα με την ελληνική μαφία και πρέπει να συγκεντρώσει άμεσα ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό. Έτσι, προτείνει στον Μιχάλη να αρχίσουν να ληστεύουν τράπεζες. Για κακή τους τύχη, ο αρχηγός της αστυνομίας, προκειμένου να αντιμετωπίσει τη ραγδαία αύξηση της εγκληματικότητας, έχει αρχίσει να τοποθετεί μυστικούς αστυνομικούς στα υποκαταστήματα όλων των τραπεζών, κάνοντας τη ζωή των δύο αδερφών ακόμα δυσκολότερη. Η κατάσταση ξεφεύγει εκτός ελέγχου όταν ο Μιχάλης γνωρίζει τον έρωτα της ζωής του, στο πρόσωπο μία τραπεζικής υπάλληλου με ιδιαίτερα «γραφική» οικογενειακή ζωή…






Κριτική ταινίας: Το «Bank Bang» είναι μία απρόσμενη κωμωδία που κανείς δεν είναι αυτό που δείχνει, κανείς δεν κάνει αυτό που θα έπρεπε να κάνει και που τις συνέπειες όλων των παραπάνω δεν θα τις ευχόσασταν ούτε στο χειρότερο εχθρό σας!